باور کرده ایم که همیشه ما بر هستی چیره باشیم یا خود را چیره بر همه‌ی زندگان و کانی‌ها و خاک و زمین و آسمان انگاشته‌ایم.
رخدادهای آغاز ۱۳۹۸ نشان داد باید بیاموزیم که ما تنها بخشی از هستی پیچیده و پرتوان هستیم و باید هشیارانه خود را در پیوند با این کل یکپارچه سازگار کنیم. باور کرده‌ایم که منفی‌گویی‌ها و زشت‌کاری‌های برخی را به همه‌ی ایرانیان تعمیم دهیم
رخدادهای آغاز ۱۳۹۸ نشان داد به خودمان بستگی دارد که چگونه بیاندیشیم، دلبسته باشیم و رفتار کنیم. آموزه‌ی روشن این روزها جاری بودن «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» است. جامعه خود را هم‌دلانه دوست داریم و برای بهبود خواهیم کوشید. باور کرده‌ایم که می‌شود جزیی و بخشی زندگی کرد و به سامانه‌های تودرتو آگاه نبوده ایم. چانه‌زنی بر سر ساخت‌و سازها، دگرگونی باغ‌ها، بازرگانی سرمایه‌های بی جایگزین را خطر برای کل ایران و شهر و روستا نپنداشته بودیم و هر که بام خود می‌پایید و برف خویش می روبید
رخدادهای آغاز ۱۳۹۸ نشان داد آموزه‌ای پربها دارد که باید بفهمیم. زندگی ما از یکدیگر جدا نیست و همه بر یک کشتی نشسته‌ایم. برای ساختن زندگی ایمن تر باید همه آگاه‌تر و آماده‌تر باشیم و سرمایه‌های مشترک ملی‌مان را پرمایه‌تر کنیم.

پی‌نوشت: امروز، روز طبیعت در گاه‌شمار ملی ما است. طبیعت زیست‌گاه و هستی‌پناه ما است، باید این هستی‌پناه بی‌جایگزبن را به‌درستی بشناسیم و به‌عنوان جزیی از این کل به دور از ستیز زندگی کنیم. با مهر به هستی، دانه‌های سبز رویش را به جانداران و خاک پرمهر میهن می سپاریم.
روز طبیعت خجسته باد.

روزنوشت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *